info@Adrion.ir
0000 3307 024
اگر بخواهیم یکی از مهم ترین بخش های سئوی داخلی را نام ببریم که در بسیاری از سایت ها به اندازه کافی جدی گرفته نمی شود، لینک سازی داخلی (Internal Linking) قطعاً یکی از آن هاست.
ممکن است یک سایت صدها یا حتی هزاران صفحه ارزشمند داشته باشد، اما اگر این صفحات ارتباط منطقی و قابل فهمی با یکدیگر نداشته باشند، کاربر و موتورهای جستجو برای پیدا کردن مسیر درست در سایت با مشکل مواجه می شوند.
لینک داخلی فقط یک عبارت آبی رنگ و قابل کلیک درون مقاله نیست. لینک ها بخشی از معماری اطلاعات سایت هستند و به کاربران کمک می کنند محتوای مرتبط را پیدا کنند و به موتورهای جستجو نیز کمک می کنند صفحات و ارتباط موضوعی آن ها را بهتر کشف و درک کنند. گوگل نیز توصیه می کند صفحات مهم سایت از صفحات مرتبط لینک دریافت کنند و انکرتکست ها توصیفی، مرتبط و مختصر باشند.
در این راهنما قرار است لینک سازی داخلی را از پایه تا سطح حرفه ای بررسی کنیم؛ از تعریف و انواع لینک داخلی گرفته تا انتخاب انکرتکست، ساختار خوشه ای، معماری سایت، صفحات یتیم، لینک های شکسته، اولویت بندی صفحات، اشتباهات رایج و یک استراتژی عملی برای سایت های محتوایی، فروشگاهی و خدماتی.
لینک سازی داخلی یا Internal Linking به ایجاد لینک از یک صفحه به صفحه دیگری در همان وب سایت گفته می شود.
برای مثال، فرض کنید مقاله ای درباره «سئوی داخلی چیست؟» نوشته اید و در بخشی از آن درباره لینک سازی صحبت می کنید. اگر عبارت «لینک سازی داخلی چیست» را به مقاله تخصصی تری در سایت خودتان لینک کنید، یک لینک داخلی ساخته اید. (Semrush)
به زبان ساده:
صفحه A → لینک داخلی → صفحه B
هر دو صفحه روی یک وب سایت قرار دارند و کاربر با کلیک روی لینک از یک صفحه به صفحه دیگر منتقل می شود.
لینک های داخلی ممکن است در بخش های مختلف سایت قرار بگیرند، از جمله:
اما یک نکته مهم وجود دارد:
همه لینک های داخلی ارزش و کاربرد یکسانی ندارند.
لینکی که در متن یک مقاله و درست در جایی قرار گرفته که کاربر به اطلاعات بیشتری نیاز دارد، با لینکی که صرفاً در فوتر یا منوی سایت قرار گرفته، از نظر زمینه و کاربرد یکسان نیست.
بنابراین لینک سازی داخلی را نباید با «زیاد لینک دادن» اشتباه گرفت.
هدف اصلی، ایجاد ارتباط درست و مفید میان صفحات سایت است.
لینک سازی داخلی از چند جهت اهمیت دارد و می توان آن را هم از دید کاربر و هم از دید موتورهای جستجو بررسی کرد.
۱. کمک به کشف صفحات سایت
گوگل از لینک ها برای پیدا کردن صفحات جدید و کشف صفحات مرتبط استفاده می کند. به همین دلیل، لینک های داخلی می توانند مسیرهای بیشتری برای دسترسی موتورهای جستجو به صفحات سایت ایجاد کنند.
فرض کنید مقاله جدیدی منتشر کرده اید، اما هیچ صفحه دیگری در سایت به آن لینک نداده است.
حتی اگر URL آن در سایت مپ قرار داشته باشد، داشتن ارتباط داخلی مناسب همچنان اهمیت دارد؛ زیرا ساختار لینک ها بخشی از نحوه حرکت کاربر و خزنده در سایت است.
گوگل حتی توصیه می کند هر صفحه ای که برای شما مهم است، حداقل از یک صفحه دیگر در سایت لینک دریافت کند.
البته لینک داخلی به معنی تضمین ایندکس شدن یا رتبه گرفتن صفحه نیست. کیفیت محتوا، دسترسی فنی، وضعیت ایندکس، ارتباط با جستجوی کاربر و عوامل متعدد دیگری نیز دخیل هستند.
۲. مشخص کردن ارتباط موضوعی صفحات
یکی از کاربردهای مهم لینک داخلی، ایجاد ارتباط میان محتواهای مرتبط است.
برای مثال، فرض کنید سایت شما درباره سئو فعالیت می کند و این صفحات را دارید:
اگر این صفحات بدون هیچ ارتباطی کنار یکدیگر قرار بگیرند، بخشی از ساختار موضوعی سایت نامشخص باقی می ماند.
اما اگر در مقاله «سئوی داخلی چیست؟» در جای مناسب به «لینک سازی داخلی چیست؟» لینک بدهید، یک رابطه موضوعی طبیعی میان این دو صفحه ایجاد می شود.
در نتیجه، لینک داخلی فقط مسیر انتقال کاربر نیست؛ بخشی از زبان ارتباطی سایت شماست.
۳. کمک به تجربه بهتر کاربر
یک لینک داخلی خوب باید به سؤال بعدی کاربر پاسخ بدهد.
فرض کنید کاربر در حال خواندن مقاله ای درباره تحقیق کلمات کلیدی است و با اصطلاح «انکرتکست» روبه رو می شود.
اگر عبارت «انکرتکست چیست؟» به مقاله تخصصی مرتبط لینک شده باشد، کاربر می تواند بدون جستجوی مجدد، اطلاعات موردنیازش را پیدا کند.
این یعنی لینک داخلی خوب می تواند:
بنابراین قبل از اضافه کردن هر لینک از خودتان بپرسید:
«آیا کاربر در این نقطه واقعاً ممکن است به این صفحه نیاز داشته باشد؟»
اگر پاسخ مثبت است، لینک احتمالاً جای مناسبی دارد.
۴. کمک به برجسته شدن صفحات مهم
در هر سایت، تمام صفحات اهمیت یکسانی ندارند.
برای مثال در یک فروشگاه اینترنتی ممکن است چند دسته بندی اصلی یا محصولات خاص اهمیت بیشتری داشته باشند.
در یک سایت خدماتی، صفحات خدمات اصلی ممکن است مهم ترین صفحات تجاری سایت باشند.
در یک سایت آموزشی نیز ممکن است چند مقاله جامع نقش صفحات اصلی یک موضوع را داشته باشند.
لینک سازی داخلی به شما اجازه می دهد این صفحات را در مسیرهای مرتبط سایت بیشتر در معرض دسترسی قرار دهید.
البته این موضوع به معنی لینک دادن بی رویه از تمام صفحات به یک URL خاص نیست.
اهمیت صفحه باید با ساختار واقعی سایت و نیاز کاربر هماهنگ باشد.
۵. کمک به انتقال سیگنال های داخلی میان صفحات
ساختار لینک های سایت می تواند بر نحوه توزیع سیگنال های لینک درون سایت اثر بگذارد.
برای مثال، فرض کنید یک مقاله قدیمی و معتبر در سایت شما لینک های خارجی و عملکرد ارگانیک خوبی دارد.
اگر در بخشی کاملاً مرتبط از همان مقاله به یک صفحه جدید و ارزشمند لینک دهید، آن صفحه جدید وارد شبکه لینک داخلی سایت می شود.
این موضوع به این معنی نیست که با یک لینک می توان رتبه صفحه را تضمین کرد.
لینک داخلی یکی از اجزای معماری سایت است و باید در کنار کیفیت محتوا، ارتباط موضوعی، لینک های خارجی و سایر عوامل سئو دیده شود.
تفاوت این دو بسیار ساده است.
لینک داخلی
لینکی است که از یک صفحه سایت شما به صفحه دیگری در همان سایت داده می شود.
مثلاً:
مقاله سئوی داخلی → مقاله لینک سازی داخلی
لینک خارجی
لینکی است که از سایت شما به یک دامنه دیگر داده می شود.
مثلاً:
سایت شما → یک منبع معتبر دیگر
بنابراین:
Internal Link = ارتباط میان صفحات یک سایت
External Link = ارتباط با صفحه ای در سایت دیگر
این دو جایگزین یکدیگر نیستند و هرکدام کاربرد متفاوتی در ساختار وب دارند.
لینک های داخلی را می توان بر اساس محل قرارگیری و کاربردشان به چند گروه تقسیم کرد. (Ahrefs)
۱. لینک داخلی متنی
این لینک داخل محتوای اصلی صفحه قرار می گیرد.
مثلاً:
«اگر می خواهید با اصول انتخاب عبارت مناسب برای لینک ها آشنا شوید، راهنمای انکرتکست چیست را مطالعه کنید.»
در اینجا عبارت «انکرتکست چیست» می تواند به صفحه مرتبط لینک شود.
این نوع لینک معمولاً بسیار کاربردی است، چون در دل یک موضوع مشخص قرار دارد و کاربر می تواند دلیل وجود لینک را در همان جمله متوجه شود.
۲. لینک های منوی سایت
منوی اصلی مجموعه ای از لینک های داخلی است که مسیر دسترسی به بخش های اصلی سایت را فراهم می کند.
صفحات مهم مانند:
ممکن است از طریق منوی اصلی در دسترس باشند.
اما منو نباید به انباری از تمام URLهای سایت تبدیل شود.
هدف منو باید ناوبری ساده و قابل فهم باشد.
۳. بردکرامب یا Breadcrumb
بردکرامب مسیر قرارگیری کاربر در ساختار سایت را نشان می دهد.
مثلاً:
صفحه اصلی ← سئو ← سئوی داخلی ← لینک سازی داخلی
هر بخش از این مسیر می تواند یک لینک داخلی باشد.
بردکرامب در سایت های فروشگاهی، آموزشی و سایت هایی که ساختار چندلایه دارند، می تواند مسیر بازگشت و درک سلسله مراتب صفحات را ساده تر کند.
۴. لینک های سایدبار
در برخی سایت ها سایدبار برای نمایش مواردی مانند:
استفاده می شود.
این لینک ها می توانند دسترسی به بخش های دیگر سایت را آسان تر کنند، اما بهتر است فقط موارد واقعاً مرتبط در آن قرار بگیرند.
۵. لینک های فوتر
لینک های فوتر معمولاً برای صفحات عمومی و مهم سایت استفاده می شوند.
مانند:
فوتر جای مناسبی برای قرار دادن مسیرهای عمومی سایت است؛ نه محلی برای قرار دادن ده ها لینک تکراری و کلمات کلیدی.
انکرتکست (Anchor Text) همان متن قابل کلیکی است که کاربر روی آن کلیک می کند.
برای مثال:
«در این مقاله با اصول سئوی داخلی آشنا می شوید.»
در این جمله «اصول سئوی داخلی» انکرتکست لینک است.
انکرتکست به کاربر و موتور جستجو کمک می کند بفهمند صفحه مقصد درباره چه موضوعی است. گوگل نیز توصیه می کند متن لینک توصیفی، نسبتاً کوتاه و مرتبط با صفحه مقصد باشد.
یک انکرتکست خوب چه ویژگی هایی دارد؟
انکرتکست مناسب معمولاً:
برای مثال اگر صفحه مقصد درباره «سئو تکنیکال» است، بسته به جمله می توان از عبارت هایی مانند:
استفاده کرد؛ البته به شرطی که صفحه مقصد واقعاً همین موضوع را پوشش دهد.
خیر.
لازم نیست تمام لینک هایی که به یک صفحه می دهید دقیقاً یک عبارت یکسان داشته باشند.
فرض کنید صفحه مقصد شما درباره «آموزش سئوی داخلی» است.
در متن های مختلف ممکن است طبیعی باشد که از عبارت هایی مانند:
استفاده کنید.
اما نباید صرفاً برای ایجاد تنوع مصنوعی، عبارتی را استفاده کنید که با محتوای صفحه مقصد ارتباط واقعی ندارد.
اصل مهم این است:
انکرتکست را برای فهم بهتر کاربر بنویسید، نه برای پر کردن یک فرمول سئویی.
لینک سازی حرفه ای از انتخاب تصادفی چند عبارت شروع نمی شود.
ابتدا باید بفهمید سایت شما چه ساختاری دارد و کدام صفحات اهمیت بیشتری دارند.
مرحله اول: صفحات مهم سایت را مشخص کنید
اول مشخص کنید کدام URLها برای سایت اهمیت بیشتری دارند.
برای مثال:
این صفحات باید در معماری سایت به شکل منطقی قابل دسترسی باشند.
مرحله دوم: موضوعات مرتبط را گروه بندی کنید
محتواهای مشابه و مکمل را در یک خوشه موضوعی قرار دهید.
مثلاً:
سئو
↓
سئوی داخلی
↓
لینک سازی داخلی
↓
انکرتکست
↓
معماری سایت
این ساختار به شما کمک می کند لینک ها را بر اساس ارتباط واقعی ایجاد کنید.
مرحله سوم: برای هر صفحه «مقصد بعدی کاربر» را پیدا کنید
این یکی از ساده ترین و در عین حال مهم ترین روش های لینک سازی داخلی است.
هنگام خواندن هر بخش از مقاله از خودتان بپرسید:
«اگر کاربر این بخش را خواند، احتمالاً چه چیزی را بعد از آن می خواهد بداند؟»
اگر جواب سؤال در یکی دیگر از صفحات سایت شما وجود دارد، آن صفحه می تواند مقصد مناسبی برای لینک داخلی باشد.
مرحله چهارم: صفحات قدیمی را به محتوای جدید متصل کنید
بعد از انتشار یک مقاله جدید، فقط خود مقاله را رها نکنید.
صفحات قدیمی مرتبط را پیدا کنید و بررسی کنید آیا می توان در آن ها به مقاله جدید لینک داد یا خیر.
این روش به خصوص برای سایت هایی که محتوای زیادی دارند بسیار کاربردی است.
مرحله پنجم: از محتوای جدید به صفحات قدیمی لینک بدهید
ارتباط باید دوطرفه و طبیعی باشد.
مثلاً:
مقاله قدیمی → مقاله جدید
و در صورت ارتباط:
مقاله جدید → مقاله قدیمی
به این ترتیب محتوای قدیمی و جدید در یک شبکه قرار می گیرند.
در سایت های محتوایی، یکی از روش های کاربردی ایجاد Topic Cluster یا خوشه موضوعی است.
فرض کنید موضوع اصلی سایت شما «سئو» است.
یک صفحه جامع درباره سئو دارید و در کنار آن صفحات تخصصی مختلف ایجاد کرده اید:
در این حالت می توانید میان صفحات مرتبط ارتباط ایجاد کنید.
مثلاً مقاله «سئوی داخلی چیست؟» به «لینک سازی داخلی چیست؟» لینک بدهد و مقاله لینک سازی داخلی نیز در صورت نیاز به مقاله سئوی داخلی برگردد.
این ساختار به جای ایجاد مجموعه ای از صفحات جدا از هم، یک شبکه محتوایی منسجم می سازد.
خیر.
این نکته مهم است.
فرض کنید مقاله A به مقاله B لینک می دهد.
لزومی ندارد مقاله B حتماً به مقاله A لینک بدهد.
اگر لینک برگشتی برای کاربر مفید باشد، می توانید آن را ایجاد کنید؛ اما نباید صرفاً برای ساختن یک الگوی مصنوعی، همه لینک ها را دوطرفه کنید.
ساختار لینک باید بر اساس ارتباط واقعی صفحات و مسیر منطقی کاربر ساخته شود.
هیچ عدد ثابتی وجود ندارد که بگوییم هر مقاله باید دقیقاً ۵، ۱۰ یا ۲۰ لینک داخلی داشته باشد.
تعداد مناسب به عواملی مانند:
بستگی دارد.
یک مقاله کوتاه ممکن است فقط چند لینک داخلی واقعاً مفید داشته باشد.
یک راهنمای جامع و طولانی ممکن است به لینک های بیشتری نیاز داشته باشد.
بنابراین به جای اینکه بگویید:
«باید حتماً ۱۰ لینک داخلی بگذارم»
بهتر است بپرسید:
«آیا این لینک برای کاربر و ساختار سایت دلیل مشخصی دارد؟»
اگر پاسخ مثبت است، لینک می تواند ارزشمند باشد.
خیر.
زیاد بودن لینک به تنهایی مزیت محسوب نمی شود.
فرض کنید یک مقاله ۲۰۰۰ کلمه ای دارید و داخل آن ۳۰ لینک قرار داده اید؛ اما بخش قابل توجهی از این لینک ها ارتباط مستقیمی با موضوع ندارند.
این وضعیت لزوماً بهتر از مقاله ای نیست که ۸ لینک کاملاً مرتبط دارد.
لینک های زیاد می توانند توجه کاربر را پراکنده کنند و اگر صرفاً برای دستکاری سیگنال های رتبه بندی ایجاد شوند، با رویکردهای اسپم گوگل نیز هم راستا نیستند. گوگل نسبت به لینک سازی با هدف اصلی دستکاری رتبه و همچنین استفاده غیرطبیعی از لینک ها هشدار می دهد.
پس:
ارتباط > تعداد
در لینک های داخلی معمولی، معمولاً نیازی نیست ویژگی nofollow اضافه کنید.
یک لینک HTML معمولی با <a href=”…”> برای خزنده ها قابل دنبال کردن است. گوگل نیز برای لینک های قابل خزیدن روی استفاده از عنصر <a> همراه با href تأکید دارد.
بنابراین قرار نیست برای هر لینک داخلی چیزی به نام «دوفالو» اضافه کنید تا لینک ارزشمند شود.
در حالت عادی:
لینک معمولی HTML = انتخاب استاندارد
nofollow کاربردهای خاص خود را دارد و نباید به شکل بی دلیل روی لینک های داخلی ارزشمند اعمال شود.
یکی از اشتباهات رایج این است که لینک سازی داخلی را فقط مخصوص مقاله ها بدانیم.
در واقع لینک ها بخش مهمی از معماری سایت هستند.
برای یک فروشگاه اینترنتی:
صفحه اصلی → دسته بندی → زیردسته → محصول
برای یک سایت خدماتی:
صفحه اصلی → خدمات → خدمت تخصصی → صفحه مرتبط
برای یک سایت آموزشی:
صفحه اصلی → موضوع اصلی → مقاله جامع → مقالات تخصصی
این ساختارها زمانی قدرتمندتر می شوند که لینک های داخلی درستی میان سطوح مختلف ایجاد شده باشد.
هدف این نیست که تمام صفحات دقیقاً به یکدیگر لینک شوند.
هدف این است که هر صفحه از مسیرهای منطقی و قابل فهم قابل دسترسی باشد.
در سایت های بزرگ، گاهی یک صفحه مهم چندین مرحله با صفحات اصلی فاصله دارد.
برای مثال:
صفحه اصلی
↓
دسته بندی
↓
زیردسته
↓
مقاله
↓
مقاله تخصصی
↓
صفحه هدف
اگر صفحه مهمی فقط از یک مسیر پیچیده قابل دسترسی باشد، بهتر است معماری سایت و مسیرهای داخلی آن بررسی شود.
گاهی با ایجاد چند لینک داخلی منطقی از صفحات مرتبط می توان مسیر دسترسی را ساده تر کرد.
البته هدف این نیست که همه صفحات را به صفحه اصلی یا همه صفحات مهم را مستقیماً به یکدیگر وصل کنیم.
معماری باید ساده، منطقی و قابل پیمایش باشد.
Orphan Page یا صفحه یتیم به صفحه ای گفته می شود که از صفحات دیگر سایت لینک داخلی مناسبی دریافت نمی کند.
برای مثال، مقاله ای ارزشمند منتشر کرده اید اما:
این صفحه ممکن است عملاً از شبکه داخلی سایت جدا بماند.
البته هر صفحه ای که لینک داخلی کمی دارد الزاماً مشکل دار نیست.
مهم این است که بررسی کنید:
آیا صفحه برای سایت مهم است و آیا کاربر و موتور جستجو مسیر مناسبی برای رسیدن به آن دارند؟
برای صفحات مهم، بهتر است حداقل یک مسیر داخلی واضح و مرتبط وجود داشته باشد.
Broken Internal Link لینکی است که کاربر را به یک URL نامعتبر یا صفحه ای که دیگر وجود ندارد هدایت می کند.
مثلاً:
example.com/seo-guide
قبلاً وجود داشته، اما حذف شده و لینک هنوز در چند مقاله باقی مانده است.
دلایل رایج ایجاد لینک شکسته:
لینک های شکسته تجربه کاربر را خراب می کنند و نشان می دهند ساختار لینک داخلی سایت نیاز به بررسی دارد.
فرض کنید آدرس صفحه از:
/old-page
به:
/new-page
تغییر کرده است.
اگر صفحات داخلی زیادی همچنان به آدرس قدیمی لینک می دهند، بهتر است لینک های داخلی را مستقیماً به URL جدید اصلاح کنید.
ریدایرکت 301 در زمان تغییر URL می تواند برای انتقال کاربران و سیگنال های URL قدیمی به آدرس جدید استفاده شود، اما وقتی مقصد نهایی مشخص است، بهتر است لینک های داخلی خود سایت را نیز به URL نهایی تغییر دهید. گوگل نیز در راهنمای مهاجرت سایت توصیه می کند لینک های داخلی به URLهای جدید به روزرسانی شوند.
یعنی ترجیحاً:
صفحه A → URL جدید
نه:
صفحه A → URL قدیمی → ریدایرکت → URL جدید
اگر سایت کوچکی دارید، این کار را می توانید دستی انجام دهید.
اما برای سایت های بزرگ تر، چند روش کاربردی وجود دارد.
روش اول: جستجوی داخلی سایت
موضوع مقاله جدید را در سایت خود جستجو کنید و صفحات مرتبط را پیدا کنید.
روش دوم: جستجوی گوگل
می توانید از عبارت هایی مانند:
site:example.com موضوع مقاله
استفاده کنید.
این کار به پیدا کردن صفحات قدیمی مرتبط کمک می کند.
روش سوم: بررسی ابزارهای سئو
ابزارهای کراول و تحلیل سایت می توانند اطلاعاتی درباره:
در اختیار شما قرار دهند.
اما ابزار فقط داده می دهد؛ تصمیم نهایی باید بر اساس ارتباط محتوایی و نیاز کاربر گرفته شود.
بله، اما با یک شرط مهم:
ارتباط موضوعی باید وجود داشته باشد.
فرض کنید یک مقاله قدیمی در سایت شما بازدید ارگانیک خوبی دارد و در موضوع مشخصی عملکرد مناسبی دارد.
اگر صفحه دیگری درباره همان موضوع است و برای کاربر ادامه منطقی مقاله محسوب می شود، لینک دادن از مقاله قدیمی به صفحه جدید می تواند تصمیم مناسبی باشد.
اما اگر صفحه جدید هیچ ارتباطی با موضوع مقاله ندارد، صرفاً به دلیل قدرت صفحه نباید بین آن ها لینک ایجاد کنید.
قدرت صفحه بدون ارتباط موضوعی، استراتژی مناسبی برای لینک داخلی نیست.
اگر سایت بزرگی دارید، قرار نیست همه صفحات را با یک میزان انرژی بررسی کنید.
یک روش کاربردی این است که صفحات را به سه گروه تقسیم کنید:
اولویت اول: صفحات تجاری و مهم
مانند:
اولویت دوم: مقالات جامع
این صفحات می توانند به عنوان مرکز یک خوشه موضوعی عمل کنند.
اولویت سوم: محتواهای پشتیبان
این صفحات می توانند به مقالات جامع، دسته بندی ها یا صفحات خدمات مرتبط متصل شوند.
در نتیجه می توانید ساختاری شبیه این داشته باشید:
محتوای پشتیبان → مقاله جامع → صفحه تجاری
البته این ساختار باید با موضوع واقعی سایت هماهنگ باشد و نباید برای تمام سایت ها یک نسخه یکسان اجرا شود.
هر بار که مقاله جدیدی منتشر می کنید، این فرایند را انجام دهید:
۱. موضوع اصلی مقاله را مشخص کنید
مثلاً:
لینک سازی داخلی چیست؟
۲. صفحات مرتبط قدیمی را پیدا کنید
صفحات مربوط به:
را بررسی کنید.
۳. از مقاله جدید به صفحات مناسب لینک بدهید
فقط در جاهایی که لینک برای کاربر مفید است.
۴. صفحات قدیمی را بررسی کنید
اگر مقاله قدیمی درباره موضوع مرتبط صحبت کرده، در صورت طبیعی بودن، لینک مقاله جدید را به آن اضافه کنید.
۵. انکرتکست را بررسی کنید
انکرتکست باید موضوع صفحه مقصد را به شکل طبیعی نشان دهد.
۶. لینک های غیرضروری را حذف کنید
گاهی به روزرسانی محتوا فرصت خوبی برای حذف لینک هایی است که دیگر ارتباطی با صفحه ندارند.
در فروشگاه های اینترنتی، تعداد صفحات می تواند بسیار زیاد باشد.
به همین دلیل معماری لینک داخلی اهمیت بیشتری پیدا می کند.
یک ساختار ساده می تواند چنین باشد:
صفحه اصلی
↓
دسته بندی
↓
زیردسته
↓
محصول
برای مثال:
پوشاک
↓
جوراب مردانه
↓
جوراب ساق بلند
↓
صفحه محصول
در کنار این ساختار می توان از مقالات آموزشی نیز استفاده کرد.
مثلاً مقاله ای درباره «راهنمای انتخاب جوراب مردانه» می تواند در صورت ارتباط به دسته بندی مناسب لینک بدهد.
همچنین دسته بندی یا محصول می تواند به محتوای آموزشی مرتبط اشاره کند.
این کار باعث می شود بخش محتوایی و بخش تجاری سایت از یکدیگر جدا نباشند.
در سایت های خدماتی نیز می توان ساختار مشخصی ایجاد کرد.
برای مثال:
صفحه اصلی
↓
خدمات
↓
خدمت اصلی
↓
خدمت تخصصی
↓
صفحه محلی یا موضوعی
اگر سایت در چند منطقه فعالیت می کند، صفحات محلی باید فقط زمانی ایجاد شوند که واقعاً ارزش مستقلی برای کاربر داشته باشند.
ساخت تعداد زیادی صفحه تقریباً یکسان برای شهرها یا مناطق مختلف، بدون ارائه اطلاعات و ارزش اختصاصی، می تواند مشکل ساز باشد. گوگل درباره ایجاد صفحات مشابه برای هدف گرفتن مناطق مختلف و هدایت آن ها به یک مقصد، تحت سیاست های مربوط به doorway abuse هشدار داده است.
بنابراین در سئوی محلی نیز کیفیت و ارزش واقعی صفحه مهم تر از تعداد URLهاست.
لینک سازی داخلی می تواند به کشف صفحات، درک ارتباط میان محتواها، معماری سایت و دسترسی بهتر به صفحات کمک کند.
گوگل همچنین صراحتاً می گوید از لینک ها به عنوان یک سیگنال برای درک ارتباط صفحات استفاده می کند و لینک ها در پیدا کردن صفحات جدید نیز نقش دارند.
اما نباید نتیجه گرفت که:
«اگر به یک صفحه ۲۰ لینک داخلی بدهیم، حتماً رتبه آن افزایش پیدا می کند.»
چنین فرمولی وجود ندارد.
رتبه بندی نتیجه مجموعه ای از سیستم ها و سیگنال هاست و محتوای مفید، قابل اعتماد و people-first همچنان بخش مهمی از رویکرد فعلی گوگل است.
پس لینک داخلی را باید یکی از اجزای استراتژی سئو دانست، نه یک میانبر برای رتبه یک.
مقایسه این دو دقیق نیست؛ چون کاربردشان متفاوت است.
لینک داخلی
برای ارتباط دادن صفحات داخل سایت استفاده می شود.
بک لینک
لینکی است که از یک سایت دیگر به سایت شما داده می شود.
لینک داخلی تحت کنترل مستقیم شماست و می توانید مشخص کنید:
اما بک لینک از یک دامنه خارجی می آید و شرایط و ارزش آن به عوامل دیگری بستگی دارد.
یک استراتژی سئوی کامل معمولاً به هر دو توجه می کند.
۱. لینک دادن به صفحات نامرتبط
وجود یک کلمه مشترک دلیل کافی برای لینک دادن نیست.
ارتباط باید در سطح موضوع و نیاز کاربر نیز وجود داشته باشد.
۲. استفاده افراطی از یک انکرتکست
اگر در ده ها صفحه دقیقاً یک عبارت را به یک URL لینک کنید، متن می تواند مصنوعی شود.
تنوع طبیعی زمانی ایجاد می شود که از عبارت های مختلفی استفاده کنید که واقعاً صفحه مقصد را توصیف می کنند.
۳. لینک دادن فقط برای افزایش تعداد لینک ها
اگر لینک هیچ کاربردی برای کاربر ندارد، صرفاً برای اینکه «لینک داخلی صفحه بیشتر شود» آن را اضافه نکنید.
۴. لینک دادن بیش از حد به صفحات تجاری
صفحات خدمات و محصولات مهم هستند، اما قرار نیست هر مقاله ای با چندین انکرتکست تجاری به همان صفحه لینک بدهد.
لینک باید در جایی قرار گیرد که از نظر محتوایی طبیعی باشد.
۵. فراموش کردن صفحات قدیمی
صفحات قدیمی می توانند بهترین محل برای پیدا کردن فرصت های لینک داخلی باشند.
هر بار که محتوای جدید منتشر می کنید، چند صفحه مرتبط قدیمی را نیز بررسی کنید.
۶. رها کردن صفحات مهم بدون لینک داخلی
اگر صفحه ای برای سایت مهم است اما تقریباً هیچ مسیر داخلی مناسبی برای رسیدن به آن وجود ندارد، باید ساختار سایت را بررسی کنید.
۷. استفاده از انکرتکست های بی معنی
عبارت هایی مانند:
معمولاً اطلاعات کمی درباره صفحه مقصد می دهند.
اگر بتوانید در همان جمله از متن توصیفی و طبیعی استفاده کنید، برای کاربر و موتور جستجو مفیدتر است. گوگل نیز استفاده از انکرتکست توصیفی را توصیه می کند.
۸. استفاده از لینک های پنهان
قرار دادن لینک به شکلی که کاربر عملاً آن را نبیند، صرفاً برای دستکاری موتور جستجو، روش مناسبی نیست و گوگل استفاده از متن یا لینک مخفی با هدف دستکاری نتایج را در سیاست های اسپم خود مطرح کرده است.
یکی از کارهایی که بسیاری از سایت ها نادیده می گیرند، بازبینی محتوای قدیمی است.
فرض کنید دو سال پیش ۱۰۰ مقاله منتشر کرده اید و اکنون ۵۰ مقاله جدید دارید.
طبیعی است که در این مدت ارتباط میان صفحات تغییر کرده باشد.
در زمان به روزرسانی مقاله های قدیمی می توانید بررسی کنید:
این کار باعث می شود معماری داخلی سایت همراه با رشد محتوا به روز بماند.
خیر.
سایت مپ و لینک داخلی دو کاربرد متفاوت دارند.
سایت مپ به موتورهای جستجو کمک می کند URLهای مهم سایت را بشناسند، اما جایگزین یک معماری داخلی منطقی نمی شود.
اگر صفحه ای برای سایت مهم است، بهتر است علاوه بر قرار گرفتن در ساختار مناسب سایت، از صفحات مرتبط نیز مسیر داخلی داشته باشد.
به بیان ساده:
Sitemap = فهرست URLها
Internal Linking = ارتباط و مسیر میان صفحات
وقتی صفحات مرتبط را با انکرتکست های طبیعی و توصیفی به یکدیگر متصل می کنید، مجموعه ای از ارتباطات موضوعی در سایت شکل می گیرد.
برای مثال:
سئو
→ سئوی داخلی
→ لینک سازی داخلی
→ انکرتکست
→ معماری سایت
این ارتباط ها باعث می شوند کاربر راحت تر بین موضوعات مرتبط حرکت کند و ساختار موضوعی سایت نیز منسجم تر شود.
به همین دلیل، بهتر است هنگام لینک سازی فقط به کلمه کلیدی نگاه نکنید؛ بلکه رابطه مفهومی بین دو صفحه را نیز در نظر بگیرید.
فرض کنید سه مقاله دارید:
مقاله اول: سئو چیست؟
مقاله دوم: سئوی داخلی چیست؟
مقاله سوم: لینک سازی داخلی چیست؟
یک ساختار منطقی می تواند این گونه باشد:
سئو چیست؟
↓
سئوی داخلی چیست؟
↓
لینک سازی داخلی چیست؟
اما این مسیر نباید کاملاً یک طرفه باشد.
در مقاله «لینک سازی داخلی چیست؟» اگر درباره سئوی داخلی صحبت می کنید، می توانید به مقاله «سئوی داخلی چیست؟» لینک دهید.
در مقاله «سئوی داخلی چیست؟» نیز می توانید به مقاله تخصصی لینک سازی داخلی اشاره کنید.
در نتیجه ساختار نهایی چیزی شبیه یک شبکه است:
سئو چیست؟
↕
سئوی داخلی چیست؟
↕
لینک سازی داخلی چیست؟
این مدل از لینک سازی از یک مسیر خشک و خطی بهتر است، چون صفحات را بر اساس ارتباط واقعی به یکدیگر متصل می کند.
قبل از انتشار یا هنگام به روزرسانی هر صفحه، این موارد را بررسی کنید:
اگر پاسخ این سؤال ها مثبت باشد، ساختار لینک داخلی شما احتمالاً وضعیت مناسبی دارد.
برای سایت های کوچک می توان بسیاری از بررسی ها را دستی انجام داد، اما در سایت های بزرگ استفاده از ابزارهای تحلیل و Crawl بسیار مفید است.
مواردی که بهتر است بررسی شوند عبارت اند از:
نکته مهم این است که ابزار نباید جای تصمیم گیری انسانی را بگیرد.
ممکن است یک ابزار اعلام کند صفحه ای فقط دو لینک داخلی دارد؛ اما اگر همین دو لینک کاملاً مرتبط باشند و صفحه به شکل مناسبی در معماری سایت قرار گرفته باشد، لزوماً مشکل خاصی وجود ندارد.
لینک سازی حرفه ای الزاماً به معنی داشتن صدها لینک داخلی نیست.
یک ساختار حرفه ای باید چند ویژگی داشته باشد:
قابل فهم باشد:
کاربر بداند هر لینک او را به کجا می برد.
مرتبط باشد:
صفحه مبدأ و مقصد ارتباط موضوعی داشته باشند.
قابل خزیدن باشد:
لینک ها به شکل استاندارد و قابل دسترسی برای موتورهای جستجو ساخته شده باشند.
طبیعی باشد:
لینک ها صرفاً برای دستکاری رتبه ایجاد نشده باشند.
هدفمند باشد:
صفحات مهم سایت در معماری داخلی گم نشده باشند.
پویا باشد:
با انتشار محتوای جدید، ساختار لینک های داخلی نیز در صورت نیاز به روزرسانی شود.
لینک سازی داخلی فرآیند ایجاد لینک بین صفحات مختلف یک وب سایت است. هدف آن ایجاد ارتباط میان صفحات، کمک به کاربران برای پیدا کردن محتوای مرتبط و کمک به موتورهای جستجو برای درک ساختار سایت است.
عدد مشخصی وجود ندارد. تعداد لینک ها باید بر اساس طول محتوا، موضوع صفحه و نیاز کاربر تعیین شود. هر لینک باید ارزش و ارتباط مشخصی داشته باشد.
لینک سازی داخلی یکی از بخش های مهم سئو داخلی است و می تواند به ساختار سایت و کشف صفحات کمک کند، اما تنها عامل مؤثر بر رتبه بندی نیست.
بهترین انکرتکست عبارتی است که به صورت طبیعی در متن قرار گرفته و موضوع صفحه مقصد را به درستی برای کاربر مشخص می کند.
لزوماً نه. اگر صفحه مقصد واقعاً مهم و مرتبط باشد، ممکن است از چند صفحه مختلف لینک دریافت کند. اما تکرار بی دلیل لینک در یک صفحه یا استفاده افراطی از یک عبارت می تواند تجربه کاربر را ضعیف کند.
بله، اگر صفحه قدیمی همچنان ارزشمند و مرتبط باشد، لینک دادن به آن می تواند دسترسی کاربران به محتوای قدیمی را حفظ کند و ارتباط میان صفحات سایت را تقویت کند.
در فروشگاه های اینترنتی، اگر محصول با محتوای صفحه ارتباط داشته باشد، لینک دادن به آن می تواند هم برای کاربر مفید باشد و هم مسیر حرکت او از محتوای آموزشی به محصول را کوتاه تر کند.
URLیا Uniform Resource Locator همان آدرس صفحات سایت است که هم برای کاربران و هم برای موتورهای جستجو اهمیت دارد. یک URL کوتاه، ساده و شامل کلمات کلیدی مرتبط می تواند هم تجربه کاربری را بهبود دهد و هم به سئو سایت کمک کند. برای یادگیری روش های بهینه سازی URL در سئو و افزایش اثربخشی آن، می توانید به مقاله URL در سئو چیست و چگونه آن را بهینه کنیم مراجعه کنید.
